قایقت جا دارد...

آری سهراب...

تو راست میگویی...

آسمان مال من است...

پنجره ...

عشق....زمین.... دوست...

هوا مال من است...

اما سهراب تو قضاوت کن...

بر دل سنگ زمین جای من است؟؟؟؟

من نمیدانم که چرا این مردم...

دانه های دلشان پیدانیست...

صبر کن ای سهراب....

قایقت جا دارد....؟؟؟؟

من هم از همهمه ی داغ زمین بیزارم...

به سراغ من اگر می آیی...

تند و آهسته چه فرقی دارد؟؟؟؟

تو به هر جور دلت خواست بیا...

قلب پر زده...